Epsilon’ s blog

พฤศจิกายน 23, 2005

Log in again

Filed under: Uncategorized — epsilon @ 6:55 pm

ช่วงสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมามีอะไรเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง..

บางทีชีวิตคนเราก็คงเป็นอย่างนี้ละมั้ง มีหยุดนิ่ง เดินบ้าง พักบ้าง วิ่งบาง ไปตามหัวใจตัวเอง และจังหวะของคนรอบข้าง

ชีวิตที่ยึดติดกับผู้คน และชุมชนที่เรารักมากเกินไปทำให้บาดเจ็บจนแทบอยากหายไปจากโลก แต่ความสุข เสียงหัวเราะที่ได้รับอย่างเมื่อวานก็มีค่าเหลือเกิน เกินกว่าที่คนเล็ก ๆ อย่างเราจะก้าวขาออกไปผจญกับโลกภายนอก ไม่เคยคิด ไม่เคยจริงๆ อย่างมากก็แค่ไปเก็บตัว ไปฝึกวิชา แล้วก็จะกลับมาทำให้บ้านหลังนี้ดีขึ้นกว่าเดิม หวังว่าอย่างนั้น


เมื่อวานได้รับคำอวยพรท่วมท้น ไล่มาเรื่อยมาตั้งแต่ sms โทรศัพท์ msn e-mail e-card และจากตัวเป็น ๆ

ขอให้มีสติ
ขอให้สมหวังกับผู้ชายที่หมายปองไว้
ขอให้คานผุพัง
ขอให้ประสบความสำเร็จกับทางที่เลือกเดิน
ขอให้มีศีล สติ สมาธิ ปัญญา
ขอให้มีหนุ่มตี๋ ตาดีมาหลงรัก
ขอให้สอบ TOEFL กะ IELS ผ่านซะที
ขอให้ได้ทุนไปเรียนต่อเร็วๆ
ขอให้จบดร.เร็ว ๆ
ขอให้ปรปักษ์หายไป
ขอให้เป็นที่รักของทุกคน

มีความสุขตรงที่ได้รวม The Gang ก๊วนที่คณะมาทานข้าวร่วมกันที่ Pier 39 โชคชัยร่วมมิตร 10 ชีวิต
นั่งขำจนปวดท้อง หัวเราะตลอด เหมือนทุกคนมาปลดปล่อย เป็นอาหารเย็นที่ไม่มีนาทีของความเงียบเลย สนุก แล้วก็อบอุ่นสุดๆ
การได้ทานข้าวกับคนถูกใจ ถูกจริต มันช่างมีความสุขซะจริงๆ
ยังมีติดค้างเพื่อนอีกหลายกลุ่ม ที่บ้านอีก สงสัยเดือนนี้พุงจะป่องเพิ่มแหง ๆเลย

วันพิเศษ ได้คุยกับพี่ BF ที่เราตามอ่านมาจากไกลบ้าน เรื่อยมาถึง Blog เป็นครั้งแรกทาง msn ใจดีสุด ๆ
ได้คุยกับ คุณ Pocky@ Nottingham ที่แอบ add msn เราจาก Blog คุณ BF
โลกแบนจริงๆด้วย

พักหลังที่เกิดชุมชน bloggers ที่โยงมาจากคุณปิ่นกะคุณ BF รู้สึกว่าเราจะได้ก้าวข้ามไปสู่พรมแดนองค์ความรู้ และมิตรภาพอันอบอุ่นของคนที่อยู่ใกล้ตัว (และมีตัวตนอยู่ในโลก cyber) คนรู้จักของคนรู้จัก และคนที่ไม่รู้จักหน้าตา แต่รู้จักตัวตนเค้าผ่านตัวอักษร เจ้า Blog เนี่ยมันมีพลังขับเคลื่อนทางความคิดมหาศาลจริงๆ นะ

ก่อนหน้านี้ เพื่อนคนที่เล่น msn คนแรกของกลุ่มประมาณ 4-5 ปีที่แล้วโน่น เป็นคนส่ง blog ของเค้ามาให้เราอ่าน เราก็ยังนิ่งๆ (แต่ก็คิดในใจ มีของเล่นในโลก cyber อีกแล้วเหรอ แล้วชั้นจะติดมันเหมือน msn ไหม๊ ) ยังไม่อยากเขียนอะไร จนมาถึงวันที่ได้รับซองนิตยสาร Open on Vacation เท่านั้นแหละ อ่านเสร็จ ก็ลงมือเปิด blog เขียนไว้อาลัยให้ Open ซะเลย โดยที่ตัวเองก็แอบลุ้นว่าจะได้อ่าน Open อีกครั้ง (ใกล้ถึงความจริงแล้ว open จะ online แล้ว) เขียนกึ่งไดอารี่ส่วนตัวซะมากกว่าก็เลย refer ชื่อใครต่อใครไว้เยอะไปหมด มาเจอblog คุณปิ่น ก็คิดว่าเป็นเพื่อนสนิทอ.ปกป้อง เพราะเห็นลิงค์จากเวบส่วนตัวอ. ไม่เคยคิดว่าเขียน Blog จะใช้นามแฝงกัน อ.ปกป้องเองก็ออกจะเชื่อมั่นในตัวเอง กล้าแสดงจุดยืนชัดเจน เราก็เลยคิดไม่ทันว่าอ.จะใช้นามว่า ป.ปิ่น ทั้ง ๆ ที่ตอนอ่าน เราก็ยังนึกอยู่ในใจว่าคุณปิ่นนี่สมกับเป็นเพื่อนอ.ปกป้องจริงๆ (ภาษาวัยรุ่นก็คงต้องบอกว่า แนวมั่ก ๆ ) จะเปิด blog ใหม่ก็ยังคิดชื่อเก๋ ๆ ไม่ออก รอไปก่อน ยังไม่รู้จะเขียนอะไรด้วย จนได้อ่าน The man who love only numbers ผู้ชายที่หลงรักตัวเลข ประวัติของนักคณิตศาสตร์อัจฉริยะ Paul Erdos อ่านแล้วถูกใจมาก ๆ เป็นหนังสืออ่านเล่นเล่มแรกที่ต้องหยิบปากกามาขีดๆ ข้อความถูกใจ ประโยคเด็ดที่สั่นสะเทือนสมอง (เล่มสองที่ขีดก็ Blog Blog นี่ละ ขนาดอ่านในเน็ตแล้ว เจอเวอร์ชั่นกระดาษเข้าไป อ่านแล้วก็ยังเสียน้ำตา ให้ ‘เรื่องของเขากับผม’ ) Paul Erdos เรียกเด็ก ๆ หรือสิ่งของเล็ก ๆ ว่า Epsilon หรือ Epsie ตามความหมายของสัญลักษณ์ในคณิตศาสตร์ เราว่าชื่อนี้ก็น่ารักดี ใครที่เรียนเศรษฐศาสตร์ก็คงจะคุ้นเคยกับ Epsilon อยู่แล้ว เราก็เลยได้ฤกษ์เปิด Blog ใหม่แบบใช้นามแฝงให้เข้ากับแก๊งค์คุณปิ่นเค้าซะหน่อย

Epsilon log in แล้วจ้า..

ให้ความเห็น »

ยังไม่มีความเห็น

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

%d bloggers like this: