Epsilon’ s blog

ธันวาคม 14, 2005

เด็กโต๋ ลิโด้

Filed under: Uncategorized — epsilon @ 8:50 pm

ตีตั๋วเข้าไปดู ‘Innocence อย่าเพิ่งรีบโต มาโต๋กันก่อน’
ที่ลิโด้ โรงหนังแห่งความทรงจำ..

ที่ ๆ ‘เรา’ ไปดูหนังเกาหลี, The little big film project, BKK film festival ด้วยกัน

นานแค่ไหน..ที่ไม่มีคนหันมาสบตาในจังหวะที่รู้ว่าเราน่าจะร้องไห้เพราะฉากนี้
นานแค่ไหน..ที่นั่งดูหนังคนเดียว


..ความเข้าใจที่มากกว่าความรัก
ไม่เพียงพอสำหรับคนสองคนที่มีกิจกรรมยามว่างคล้ายกัน
ไม่เพียงพอสำหรับคนสองคนที่มีวิถีความเชื่อเรื่องการใช้ชีวิตแตกต่างกัน
ไม่เพียงพอที่จะเป็นส่วนเติมเต็มที่สมบูรณ์ซึ่งกันและกัน
สุดท้าย..ระยะห่างของความสัมพันธ์ก็ต้องวนกลับไปสู่จุดเริ่มต้น..


…………..



เคยเห็นตัวอย่างหนัง เด็กโต๋ ในเวบผู้จัดการ นานมากแล้ว
ตอนนั้นก็ได้แต่รอว่าเมื่อไหร่หนังจะเข้าโรงฉาย

รู้คร่าว ๆ ว่าเกี่ยวกับเด็กชาวเขา


ตัวหนังถ่ายด้วยกล้อง handy cam ตัดต่อออกมาในรูปแบบกึ่งเรื่องเล่า กึ่งสารคดี
เกี่ยวกับเด็กชาวเขาที่ไม่มีโอกาสในชีวิตมากนักเพราะต้องช่วยพ่อแม่ทำการเกษตรที่หมู่บ้าน เด็ก ๆ ได้มาเรียนที่โรงเรียนบ้านแม่โต๋ ซึ่งโรงเรียนมีคณะครูที่ดีมาก ๆ เป็นครูด้วยจิตวิญญาณ ทั้งครูใหญ่ ครูน้อย


‘ไม่เคยคิดว่าครูคือเรือจ้าง เพราะไม่เคยคิดที่จะได้รับเงินตอบแทนจากเด็ก แต่ที่อยากให้เด็กคือให้เค้ามีความสุข ให้เค้าพาตัวเองให้รอด และที่สำคัญให้เค้ากลับไปพาครอบครัวเค้าไปให้รอดด้วย’


โอกาสในชีวิตเป็นเรื่องสำคัญจริงๆ ดูหนังเรื่องนี้แล้วรู้สึกว่าตัวเองมีโอกาสดีกว่าคนอื่นๆ มากมาย มีโอกาสเลือกทางเดินให้กับชิวิตของตัวเองใน(เกือบ)ทุกก้าวย่าง


การดำเนินเรื่อง วิธีการเล่าทำได้ดี ถ้าวัดจากปริมาณน้ำตาที่ล้นออกมากหลายระลอก

สารที่ตัวหนังพยายามจะสื่อ สามารถตีความต่อออกไปได้ไม่รู้จบตามประสบการณ์ที่ต่างกันของแต่ละคน


ดูแล้วคิดถึงค่ายต่างๆ ที่เคยไป คิดถึงครู คิดถึงเด็ก ๆ คิดถึงชมรม คิดถึงกระจกเงา

ภาพที่เห็นในหนัง เรื่องราวที่เห็นในหนัง
ด้วยความสัตย์จริง…ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่สำหรับเรา..แต่ก็ยังคงกระทบใจ



หลังจากหนังจบคุณนิสา คงศรี ผู้ถ่ายภาพและทำหนังเรื่องนี้ร่วมกับคุณป๊อป อารียา ก็ถือไมค์มาเล่าความเป็นมาเป็นไปของการทำหนังเรื่องนี้รวมไปถึงสถานการณ์ปัจจุบันในเรื่องของความคืบหน้าในด้านการเรียนของเด็กๆ และสถานะการเงินของร.ร.ที่ถูกลดงบประมาณจากภาครัฐ


ร.ร.แม่โต๋ยังโชคดีมากนักที่มีโอกาสได้ถ่ายทอดเรื่องราวผ่านแผ่นฟิล์ม
ยังมีร.ร.อีกมากกกกที่มีสถานการณ์ไม่ต่างจากแม่โต๋
ยังมีโรงเรียนอีกมากที่มีครูดีๆ เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงสร้างโอกาสให้เด็กในชุมชน
ยังมีเด็กๆ อีกมากที่ innocence และขาดโอกาสทางการศึกษา
แต่ไม่ถูกสื่อค้นพบ ชาวค่ายหาไม่เจอ รัฐบาลหลงลืม…



กลับมาบ้านอ่าน ‘กลับสู่ความธรรมดาแห่งชีวิต’ หนังสือที่ถอดเทปบทสนทนาระหว่าง ป๊อบ อารียาและนิสา คงศรี กับพี่โญ OPEN ประเด็นที่ถ่ายทอดเป็นตัวหนังสือไม่ได้ผิดแผกแตกต่างจากที่คุณนิสาพูดไว้ตอนหนังจบ แต่มีรายละเอียดในแง่มุมของการทำหนังและการเปลี่ยนแปลงของระบบความคิดของผู้หญิงสองคนเพิ่มเข้ามา



เวลาที่เราบาดเจ็บจากสังคมเมือง ระบบทุนนิยม ความอยุติธรรมของสังคม การเดินทางไกลไปพบความเรียบง่ายของการใช้ชีวิตนอกเมือง มักจะเป็นทางเลือกอันดับต้นๆ ไปชาร์ตพลังบริสุทธิ์จากเด็ก ๆ จากผู้ใหญ่ใจดี จากธรรมชาติสะอาด ๆ ให้พร้อมที่จะกลับมาใช้ชีวิตปกติแล้วก็กลับไปชาร์ตพลังเป็นวัฎจักรไม่มีที่สิ้นสุด



จะดีแค่ไหนถ้าเราสามารถใช้ชีวิตอยูได้แบบมีความสุขในทุกๆ วัน ไม่ต้องเก็บกักตะกอนความทุกข์ไว้ในใจแล้วรอวันที่จะไปปลดปล่อยทีหลัง


อย่า sensitive มากนัก ปล่อยวาง ปล่อยวาง…







1 ความเห็น »

  1. สนุกจังเลย

    ความเห็น โดย ตรีเพชร ชัยนทีกลุ — กรกฎาคม 1, 2008 @ 9:49 am


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

%d bloggers like this: