Epsilon’ s blog

ธันวาคม 27, 2005

ป้าแก่ๆ

Filed under: Uncategorized — epsilon @ 6:28 pm

เคยไหม๊ เวลาเห็นไฟล์ excel แล้วมีอาการเวียนหัวอย่างรุนแรงจนอยากจะ…
หลังจากออก Survey เรียบร้อย ก็ต้องแบ่งทีมตรวจแบบ คีย์แบบ
และวันนี้ก็เริ่มปฎิบัติการตรวจแบบที่คีย์เสร็จแล้วบนไฟล์ excel
แค่เห็นหน้าจอลิบๆ ว่าเป็นแบบที่คีย์แล้ว ข้าพเจ้าก็ขอตัวไปนั่งฟังห่างๆ ดีกว่า

หลายสัปดาห์ที่ผ่านมาเรากลับมานั่งหน้าคอมเหมือนเคย
แล้วอาการเก่าก็กำเริบ

ปวดไหล่
โดยเฉพาะข้างซ้ายเพราะ ใช้ labtop เราวางเครื่องบนโต๊ะทำงานที่ไม่ใช่โต๊ะคอม ก็เลยกลายเป็นว่านั่งทำงานผิดท่าไปนิด ต้องยกไหล่ขึ้นมาเวลาที่ใช้คอม หาเบาะมารองก้นแล้วก็ยังช่วยอะไรไม่ได้เท่าไหร่ ถ้าเราเปลี่ยนมาใช้โต๊ะคอม (ไม่รู้เหมือนกันว่าเบิกที่ไหน) เราก็คงไม่มีพื้นที่กว้าง ๆ สำหรับเขียนอะไร เพราะคอกสี่เหลี่ยมที่เราเป็นเจ้าของพื้นที่ก็พอแค่โต๊ะ เก้าอี้ และตู้เหล็กสี่ชั้นอีก 1 ใบเท่านั้น

เจ็บตา
มาถึงที่ทำงานปุ๊บก็เปิดเครื่อง เช็คเมล์ อ่านข่าว อ่านบล็อก อ่านโอเพ่น ฟังเพลง เข้า google ถ้าวันไหนมาก่อนแปดโมงเช้า msn เราก็จะถูกทักทายอย่างอบอุ่น
ไมวันนี้มาเช้าจัง
วันนี้ตื่นเช้าเหรอ
เมื่อคืนนอนไม่หลับเหรอ
เราเคยมาถึงที่ทำงานตอนเจ็ดโมงสิบห้า คำทักทายที่เราอึ้งไป
นี่ได้นอนหรือยังเนี่ย
เหอะๆ
เคยคิดว่าถ้าไม่มีคอม ไม่ต่อเน็ต เราจะเรียนจบไหม๊ จะทำงานได้หรือเปล่า
ปกติใช้คอม แปดโมงเช้าถึงหกโมงเย็น บางวันก็ถึงเที่ยงคืน
>> ไม่เจ็บตาจะไหวเหรอ
ผลข้างเคียง
>> ตาแห้ง ทำให้ใส่คอนแทคเลนส์ไม่ได้ ต้องใส่แว่นมาทำงาน
>> แต่งตัววัยรุ่นแล้วไม่เข้ากัน ใส่ต่างหูแล้วดูเกะกะ
>> น้ำตาไหล ถ้าเจ็บตามาก ๆ มองจอไม่ได้เลย เลิกทำงาน นอนอย่างเดียว

ปวดท้อง
ใครซักคนหรือบทความซักอย่าง เกี่ยวกับคลื่นแม่เหล็กจากเครื่องคอม ว่าคลื่นจาก labtop มากว่าเครื่อง desktop ไม่รู้จริงหรือเปล่า แต่สันนิษฐานไว้ก่อนว่าจริง เพราะเราปวดท้องทุกครั้งที่นั่งทำงานนาน ๆ พาลจะอาเจียนซะให้ได้ ถ้างานด่วนก็ต้องอดทน พักเบรกทุกสองชั่วโมงแล้วมาทำต่อ กรรมจริงๆ

ปวดหัว
น่าจะเป็นอาการต่อเนื่องจากปวดตา ปวดท้อง บอกไม่ถูกเหมือนกัน มันเป็นแบบว่ามึนๆ มากว่า เวียนหัว ทางแก้ก็คือลุกไปหาอะไรอร่อยๆ กิน ไม่ก็ ไปนอน

วันนี้เป็นหมดทุกขนาน
ขอตัวไปนอนก่อนนะ

ปล. เคยมีใครซักคนบอกมาว่า ให้เอาต้นกระบองเพชร มาวางไว้ใกล้ๆ เครื่องคอม มันจะช่วยดูดกลืนคลื่นแม่เหล็กให้มาถึงตัวเราน้อยลง เคยลองเหมือนกัน แต่ยังไม่ทันจะรู้ผลว่าเราจะหายปวดท้องจริงหรือเปล่า เจ้าต้นกระบองเพชรที่เราซื้อมาก็ชิงด่วนตายไปซะก่อน

3 ความเห็น »

  1. Ho Ho Ho ถึงกับเรียกตัวเองว่าป้าแก่ๆ เชียวเหรอครับคุณ epsilon

    แต่ถึงจะเป็นป้าแก่ๆ ก็ยังเปี่ยมไปด้วยพลังอ่ะนะ (อัพ blog บ่อยกว่าเราอีก)

    ความเห็น โดย natsima — ธันวาคม 28, 2005 @ 10:41 am

  2. ป้าจ๋า ทำไมชีวิตตกระกำลำบากปานนั้น
    คนเราบางครั้งก็ไม่มีทางเลือก แต่ถ้าเลือกได้ ควรเลือก Choice ที่ดีที่สุด ภายใต้ข้อจำกัดล้านแปด กรณีความขี้เกียจไม่นับ เพราะถ้านับความขี้เกียจไปด้วย ข้อจำกัดมันจะกลายเป็นสามล้านหกได้ทันที

    ยังไงก็ได้ให้สุขภาพร่างกาย และจิตใจมาก่อน
    อย่างอื่นอย่าไปสนมาก

    จะดีมั๊ยเนี่ย

    ขอให้งานเสร็จเรียบร้อยโดยเร็ว
    จะได้ไปทำอย่างอื่นที่ทรมานน้อยกว่า

    ความเห็น โดย joinsungz — ธันวาคม 29, 2005 @ 12:01 pm

  3. คุณ Natsima คะ
    ป้าแก่ๆ คนนี้ไม่ได้เปี่ยมด้วยพลังอย่างที่เข้าใจหรอก ไอ้ที่ อัพบล็อกเนี่ย ก็เรื่องราวไร้สาระทั้งนั้น แค่บันทึกความทรงจำช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตน่ะค่ะ

    Joinsungz
    ไอ้ที่ทรมานกายเป็นเพราะสังขารโรยรา มิได้เกี่ยวกับงานหนักแต่อย่างใด สุขภาพใจก็ดีขึ้นตามลำดับ อาจจะเป็นเพราะงานนี้ทำให้เรารู้สึกว่าตัวเองมีค่าขึ้นมากกว่างานครั้งกระโน้น ไม่บั่นทอนคุณค่าความเป็นมนุย์และความเป็นตัวของตัวเอง แถมบุญหล่นทับได้แบ่งเบาภาระ ‘ท่าน’ ผู้สุดแสนจะเมตตาปราณี เด็กน้อยอย่างเรา

    ถ้าเลือกได้ตอนนี้อยากกลับไปเป็นนักเรียนอ่ะ ขืนใช้ชีวิตอยู่ในคอกแคบๆ แบบนี้ไปเรื่อย ๆ มีหวังต้องกลายเป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยวเป็นแน่ ม่ายอาววววววววววววอ่ะ

    ความเห็น โดย Epsilon — ธันวาคม 29, 2005 @ 9:38 pm


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

%d bloggers like this: