Epsilon’ s blog

มกราคม 13, 2007

Blog-Tag ของ epsie

Filed under: book, econ school, music, my life, people, recommended, web site — epsilon @ 4:41 am

รู้จัก Blog Tagครั้งแรกจากบบล็อคของคุณคนชายขอบ ให้เครดิตกับคุณ bact’ สรุปไว้ คือ ใครถูกแท็กต้องแท็กต่อไป “…เป็นแชร์ลูกโซ่ MLM work@home บล็อกได้จากที่บ้าน ไม่กระทบงานประจำ บอกเล่าเรื่องของตัวเอง 5 ข้อ และแท็กต่อไป 5 ราย เป็นอันเสร็จพิธี”

ถ้าอยากจะรู้ว่าใครแท็กใคร เริ่มมาจากไหน ไปไหน ดูผังได้ที่นี่ blog tag trace ทำโดยคุณ keng

จุดเริ่มต้นของBlog-Tag: A Game for a Virtual Cocktail Partyมาจาก The Jeff Pulver Blog (เครดิตจากบล็อคของคุณนิ้วกลม นักเขียนหนุ่มขวัญใจ epsie คนล่าสุด เพราะเขียนอะไรก็ฮาได้สาระไปหมด ไม่เชื่อลองแวะไปที่บล็อคเค้าซิ่)

คนที่ให้เกียรติ tag เรามาคือ pickmegadance ต้องขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ด้วยอ่ะ

เอาหล่ะ มาเริ่มอ่านเรื่องของ epsie ที่ไร้สาระสำหรับรอยหยักในสมอง 5 ข้อได้แล้ว

.
.
.
1.เราเล่นเกมส์ไม่เป็น เกมส์ในท่ีนี้หมายถึง เกมส์กด play เกมคอม เกมออนไลน์ทั้งหลายน่ะ เพราะเคยลองเล่นตอนเด็กๆ แล้วงง ไม่เข้าใจกติกา จับทางไม่ถูก เล่นแล้วไม่สนุกก็เลยไม่เล่น (จริงๆ แล้วอาจจะเป็นความซื่อบื้อของเราเอง ที่เล่นเกมส์่ไม่เป็น) ตอนเรียนที่ห้องฮิตเล่นเกม jewely มันเป็นเกมส์ที่ง่ายนะ แต่เราลองเล่นดูห้าหกครั้งแล้วก็ไม่รู้สึกท้าทายที่จะทำแต้มให้ได้เยอะๆ ก็เลยนั่งดูเพื่อนเล่นแทน ตอนที่ sudoku ฮิตใหม่ๆ เจ้านายอุตสาห์ส่งลิงค์มาให้เล่น เราลองเล่นดูแล้วรู้สึกเสียเวลา (แทนที่จะรู้สึกท้้าทายแบบที่ชาวบ้านเค้ารู้สึก) ก็ไม่เล่นอีก จนถึงตอนนี้เราก็ยังไม่เคยเข้าใจว่าทำไมใครต่อใครถึงได้ติดเกมส์กันงอมแงม

เราไม่เคยคลิกเล่นเกมส์ใหม่ๆ ที่เพื่อนส่งมาให้ลองเล่นทางเมล์เลย ส่งต่อให้คนอื่นอย่างเดียวเพราะเรารู้ว่าใครชอบเล่นเกมส์บ้าง

.
.
.
2.ศิลปินที่สุดในดวงใจเรา ไม่ใช่พี่ Boyd (คนนี้ลำดับสอง) แต่เป็น น้าหมู พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ ศิลปินเพลงเพื่อชีวิต กวีศรีชาวไร่คนนั้นต่างหาก เราจำไม่ได้ว่าเริ่มฟังเพลงน้าหมูครั้งแรกเมื่อไหร่ รู้แต่ว่าเราเริ่มชอบเค้าสุดๆ ตอนที่ไปซื้ออัลบัมคนพูดเพลง 4 ม้วนจบ มาฟัง ฟังแล้วฟังอีก แล้วก็ให้เพื่อนๆ เอาไปฟังด้วย (เผยแพร่สุดฤทธิ์) ตอนนี้เทปชุดนั้นหายไปแล้ว คงต้องไปซื้อซีดีมาเก็บแทน เรารู้สึกว่าเค้าเป็นศิลปินตัวจริงที่เขียนเพลงด้วยภาษาที่สวยมาก ความหมายลึกซื้ง ดนตรีก็เพราะ มีกลิ่นอายของชนบท บ้านนอกคอกนาดี เราดูคอนเสิร์ตที่น้าหมูมาจัดในกรุงเทพฯ ปีละครั้ง ติดต่อกันมา 7 ปีได้แล้วมั้ง ไม่นับคอนเสิร์ตอื่นๆ ที่น้าไปร่วมแจม ถ้าใครเคยดูจะรู้ว่าเป็นคอนเสิร์ตมาราธอน ครั้งที่จัดที่ลานกลางแจ้งศูนยวัฒนธรรม คอนเสิร์ตเริ่มทุ่มครึ่งเลิกเกือบตีหนึ่ง เพลงน้าเค้าเยอะ แล้วน้าก็โม้เรื่องตลกเยอะด้วยน่ะ

เราเป็นคนนึงที่ฟังเพลงเพื่อชีวิตทั้งคาราบาว, คาราวาน, พงษ์สิทธิ์ คัมภีร์, มาลีฮวนน่า ฯลฯ มานาน ตอนไปออกค่ายครั้งแรก เรานั่งร้องเพลงกับรุ่นพี่จนเที่ยงคืน รู้จักเกือบหมด จนพี่ๆ อึ้ง ตอนเป็นเลขาชมรมฯ ฮึดทำหนังสือเพลงสำหรับชาวค่ายมาแล้ว ตอนนี้ที่ชมรมยังใช้กันอยู่เลย

.
.
.

3.บ้านเราอยู่ติดคลอง บ้านหลังที่เราเกิดอยู่ริมคลอง เราย้ายมาอยู่บ้านหลังปัจจุบันสิบปีแล้วบ้านหลังนี้ก็อยู่ติดคลองอีกน่ะแหละ ห่างจากบ้านเดิมไม่เยอะ อากาศดีมาก เราหัดว่ายน้ำในคลอง ป๊าเป็นคนหัดให้ เคยโดนจับโยนน้ำด้วย ตอนเด็กๆ เราเล่นน้ำคลองหน้าบ้านเกือบทุกวัน (ช่วงน้ำสะอาด น้ำปริ่มคล่อง) แต่หลังจากย้ายมาบ้านนี้เราไม่เคยเล่นน้ำคลองอีกเลย เพราะเราไม่คุ้นว่าด้านล่างจะมีอะไรไหม๊ มีเศษแก้วหรือเปล่าทำนองนั้น เราเรียนว่ายน้ำแบบว่ายในสระตอนโตแล้ว เรียนทุกท่าแต่ที่ถนัดที่สุดคือว่ายกบ และตอนนี้เราว่ายท่านี้ท่าเดียว ถ้าว่ายท่าอื่นเราจะหายใจไม่ทัน สำลักน้ำและเหนื่อยง่าย ว่ายกบดีกว่า

.
.
.
4.ตั้งแต่เด็กจนยี่สิบกว่าๆ เราผายลมไม่เกินสิบครั้ง เราเคยงงว่าทำไมใครๆ ถึงผายลมบ่อยจัง มีเรื่องขำๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้มาเล่าเรื่อย แต่เราไม่เคยเลย แต่เราไม่คิดว่าผิดปกติอะไร จนกระทั่งวันนึง

ช่วงหกเดือนที่แล้วเราอยู่ในภาวะเครียด ปวดหัวทุกวัน เครียดลงท้อง ปวดต้นคอ ปวดไหล่ จนต้องไปหาหมอนวดในนวดคลายเส้นให้ คุณแม่เพื่อนสนิทของเรา เป็นเหมือนเราแต่ท่านเป็นมานานยี่สิบปี ได้ไปรักษากับคุณตา ที่เป็นหมอนวดที่เพชรบุรี รู้ว่าเราเป็นเหมือนท่านก็เลยพาเราไป คุณตาอายุ 93 แล้วแต่ยังแข็งแรงมาก คุณตามนวดรักษาคนไข้มาตั้งแต่อายุ 11 เพิ่งมาตาบอดช่วงสองปีที่ผ่านมา​(เห็นราง ๆ ) คุณตาจะจับที่เท้าเพื่อตรวจดูว่าเราเป็นอะไร แล้วก็จะจับเส้น (จริงๆ แล้วน่าจะเรียกว่าจิกเส้นมากว่า) ที่เท้าเพื่อรักษาอาการ รักษาทุกโรคที่เกี่ยวข้องกับเส้นได้หมด คุณตาจับเส้นที่เท้้าและที่ขาให้เรา บอกว่าเรากินยาเยอะ (เยอะจริงๆ กินพาราและยานอนหลับสลับกันติดต่อกันสองเดือน – ห้ามทำตามโดยเด็ดขาด) ทำงานมาก ต้องบอกเค้า(เจ้านาย) ว่าทำไม่ไหว อย่าฝืนไม่งั้นจะแย่ (เราไปหาคุณตาวันอาทิตย์ วันพฤหัสเราอาการหนักจนต้อง admit ให้นำ้เกลือพร้อมทำกายภาพบำบัดที่โรงพยาบาล อึ้งไปเลย) และอีกหลายอย่าง คุณตาบอกว่าเราเลือดไปเลี้ยงสมองไม่พอ ต้องออกกำลังกายช่วย แล้วคุณตาจะช่วยด้วย

เวลาที่คุณตาจับเส้น จับโดนทุกเส้น ไม่มีการคลำ จิกแล้วรู้สึกว่าหัวใจเต้นเร็วขึ้นเลือดมันวิ่งไปตามจุดต่างๆ (แล้วแต่ว่าจับเส้นไหน) บางครั้งก็แขน บางครั้งก็ขา และบางครั้งก็รู้สึกว่าขึ้นมาที่หัว เป็นการจัับเส้นที่เจ็บมากแต่เรารู้ว่ามันเป็นการรักษาจากเส้นจริงๆ

เราพาป๊าไปหาคุณตาเพราะป๊าปวดหลังมานาน นั่งขับรถนานๆ ไม่ได้ นั่งพื้นไม่ได้ ไปหาหมอที่โรงพยาบาลก็แล้ว ไปนวดแผนโบราณก็แล้ว ไม่หายขาด แต่พาไปหาคุณตาสองครั้ง หายเลย ที่น่าแปลกคือคุณตาไม่ได้นวดตรงที่ป๊าเป็น ท่านจับเส้นตรงส่วนอื่นที่ท่านบอกว่าที่ปวดตรงนั้นเป็นเพราะเส้นตรงนี้

ครั้งแรกที่คุณตานวดให้เสร็จ เราผายลมเป็นลมยาวๆ ติดต่อกันประมาณสองชั่วโมง และผายลมเยอะมากในช่วงสองวันหลังจากนั้น เราบอกคุณตา คุณตาบอกว่าคุณตาเปิดเส้นที่เท้าให้ ให้เลือดลมเดินสะดวกขึ้น ไม่เป็นไรหรอก และนับจากวันนั้นเป็นต้นมา เราผายลมเกือบทุกวัน บางวันสองสามครั้ง เป็นการผายลมยาวๆไม่มีเสียง แต่ไม่แน่ใจว่ามีกลิ่นหรือเปล่า😛

.
.
.

5.เราไม่ค่อยอ่านการ์ตูนญี่ปุ่น เพราะเราอ่านไม่เป็น งงไม่รู้ว่าอ่านยังไง มันมีหลายช่องแล้วต้องอ่านช่องไหนก่อนล่ะเนี่ย แต่การ์ตูนที่เราเคยอ่านแล้วยังจำได้จนถึงวันนี้เรื่องเวทีฉาบสีรุ้ง เขียนโดย ไซโต จิโฮ สมัยตอนเรียนมัธยม เพราะเพื่อนสนิทตอนม.ต้นติดเรื่องนี้มากและเอามาให้อ่าน หลังจากนั้นพยายามอ่านเล่มอื่นๆ แต่ก็ไม่ประทับใจลายเส้น เนื้อเรื่องธรรมดา ก็เลยไม่ได้อ่านอีกเลย

แต่ตอนนี้เรากำลังติดหนึบการ์ตูนเรื่อง ‘ป๋าอัจริยะ ยานางิซาว่า’ เขียนโดย Kazumi Yamashita เพราะไปอ่านกระทู้ในพันทิปเกี่ยวกับการ์ตูนในดวงใจ แล้วก็มีคนเขียนถึงเรื่องนี้หลายคน มาสะดุดตรงที่เค้าเขียนอธิบายว่า เป็นเรื่องราวของศาสตราจารย์คณะเศรษฐศาสตร๋์ เท่านั้นแหละ เรารีบวิ่งไปร้านเช่าหนังสือหน้าม.ก่อนเลยว่ามีหรือเปล่า มีแฮะ ทั้งหมดตอนนี้ 24 เล่ม ค่อยยืมมาอ่านวันละเล่ม ตอนนี้ถึงเล่ม 13 แล้ว ยิ่งอ่านยิ่งสนุก เพราะอ.มีลักษณะของนักวิชาการเศรษฐศาตร์ ทั้งช่างสังเกต พยายามหาคำตอบเพื่ออธิบายพฤติกรรมต่างๆ แถมยังเป็นอ.ที่มีความเป็นครูสูงด้วย บางตอนคล้ายเรื่องจริง หรือเสียดสีเรื่องจริงจนเราชักสงสัยว่าคนเขียนเป็นอ.เศรษฐศาสตร์หรือเปล่า ตั้งใจว่าอ่านจบ 24 เล่ม (แต่เรื่องยังไม่จบ ไม่รู้ว่าจะออกเล่นต่อไปเมื่อไหร่) จะเขียนเกี่ยวกับการ์ตูนเรื่องนี้อีกครั้ง เพราะเรารู้สึกว่า การ์ตูนชุดนี้วางไว้บนชั้นหนังสือรวมกับ text books ได้อย่างไม่เคอะเขินเลย

ถ้าคุณเป็นอาจารย์/นักวิชาการ/นักวิจัย/นักเรียน/ผู้ที่อยากเรียนเศรษฐศาสตร์ ควรมีการ์ตูนชุดนี้ไว้ในครอบครอง

เราไปซื้อยกชุดได้ที่ Anime ชั้น 3 เซ็นทรัลเวิร์ล มีแค่ชุดเดียว และเราให้การ์ตูนชุดนี้กับคนที่เราอ่านป๋าอัจฉริยะแล้วเรานึกถึงเค้าเป็นของขวัญปีใหม่ไปแล้ว เราต้องตามล่าหาซื้อมาเก็บไว้ให้ได้ แถมมีคนฝากซื้อเพราะอยากอ่านหลังจากฟังเราโม้เรื่องนี้ด้วย ว่าแต่จะไปหาซื้อที่ไหนล่ะเนี่ย

.
.
.
เราขอ tag ต่อไปให้ joinsungz, gelgoog, พี่ tony almeida, คุณ nastsima และ พี่ iconoclast ค่ะ

.
.
.
เราเพิ่งไปแก้ option ที่บล็อคให้คนที่จะมาคอมเมนท์ไม่ต้องใส่ email ก่อนคอมเมนท์ จากเดิมที่ wordpress ตั้งไว้อัตโนมัตว่าต้องแจ้งเมล์ก่อนคอมเมนท์ ใครใคร่เมนท์เชิญเลยจ้า

9 ความเห็น »

  1. 1.เราเล่นเกมไม่เก่ง เลยไม่ค่อยได้เล่น เกมที่เราเคยติด sonic ที่เป็นไก่มีหงอน แล้วหมุนตัวเก็บเหรียญน่ะ ตอนนั้น ม.ต้น อย่างติด เข้าร้านเกม ครึ่งชั่วโมงก็เอา เล่นมันด่านเดิมๆ นั่นแหล่ะ ติดอยู่เป็นปีได้ แล้วเวลาผ่านไป จนเมื่อปีที่แล้ว ที่ทำงานเล่น Zuma ที่เป็นกบยิงลูกบอลสีๆ เค้า hit จนเลือก hit กันไปแล้ว อีนี่ ยังเล่นอยู่ แล้วก็เล่นไม่เคยจบ บอกแล้วไง ว่าเล่นเกมไม่เก่ง




    5. เราไม่อ่านการ์ตูนญี่ปุ่นเลย ตราบจนกระทั่งบัดนี้ แต่เห็นทีจะไม่ใช่ตลอดไปซะแล้ว อยากได้ “ป๋าอัจริยะ ยานางิซาว่า’ ต้องทำไงอ่า

    ความเห็น โดย joinsungz — มกราคม 13, 2007 @ 6:58 am

  2. สัปดาห์ก่อนเห็นคุณ fringer โดน tag แล้วอยากโดนบ้าง

    แต่สัปดาห์นี้พอโดน epsie เข้ามา tag ก็นึกขึ้นได้ว่า blog ชาวบ้านที่เข้าไปอ่านประจำก็คงจะโดน tag กันหมดแล้ว

    natsima จะทำเช่นไรหนอ?
    ———————–
    แลกเปลี่ยนความลับ 5 ข้อของ epsie บ้าง
    1. ไม่ชอบเล่นเกมที่ใช้ปัญญามากมายนัก รู้สึกเสียดายเซลล์สมอง ยิ่งประเภท strategy แบบ counter strike, สามก๊ก, CM ที่ชายหนุ่มนิยมเล่นกันนั้น ข้าพเจ้าขอบาย

    2. นัทสิมาฟังเพลงที่ “ทำนอง” มากกว่า “เนื้อหา”

    3. ว่ายน้ำเป็นท่าเดียวคือ “ฟรีสไตล์สำหรับคนถนัดซ้าย” (ทั้งๆ ที่ตัวเองถนัดขวา) จำเหตุผลที่แท้จริงไม่ได้ แต่เหตุผลที่มักบอกเพื่อนๆคือจะได้ว่ายไปสบตาคนที่ว่ายข้างๆ ไปได้อย่างสะดวก

    4. ไม่ชอบนวดและไม่กล้าไปนวด..กลัว

    5. อ่านการ์ตูนมาตั้งแต่ประถม เนื่องจากมีบ้านอยู่ห่างจากร้านเช่าการ์ตูนเพียง 500 เมตร เคยเขียนการ์ตูนเป็นล่ำเป็นสันให้เพื่อนๆ อ่าน และเป็นบก. นิตยสารการ์ตูนประจำโรงเรียน(โดยการสถาปนาตัวเอง)เพื่อนสมัยมัธยมคนนึงที่อยู่ในทีมงานการ์ตูนเล่มนั้น ปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันทั่วประเทศในนาม “แฟนพันธุ์แท้การ์ตูนญี่ปุ่น”

    ป๋าอัจฉริยะ ยานางิซาว่า อ่านตั้งแต่อยู่มัธยมศึกษาปีที่ 6 แต่อ่านได้ไม่ถึงสิบเล่มก็เลิกอ่านไปอย่างไม่มีเหตุผล(แต่ละเล่มออกช้ามากๆ)

    ความเห็น โดย natsima — มกราคม 13, 2007 @ 8:27 pm

  3. ว้าววว รับ Tag แล้ว ดีมากๆ

    การ์ตูนคุณป๋าเห็นมานานแล้ว แต่บ่เคยอ่านเหมือนกัน เดี๋ยวจะไปหามาอ่านบ้างดีก่า

    ฝากถึงคุณ Joinsungz หน่อย แบบว่าตัว sonic มันเป็นตัวเม่นไม่ใช่เหรอ

    ความเห็น โดย pickmegadance — มกราคม 13, 2007 @ 10:41 pm

  4. ปล. ลืมไปอย่างนึง ชื่อนั้นก็ชื่อผมแหละ แต่ไม่ค่อยอยากให้ใครรู้อ่ะ

    ความเห็น โดย pickmegadance — มกราคม 13, 2007 @ 10:43 pm

  5. เกม…พวกเกม play ก็ไม่เชี่ยวชาญค่ะ แต่ sudoku นี่เรียกว่าโปรดเชียวล่ะ จขบ. ไม่ชอบ เพราะเล่นไปแล้วปวดหัวใช่ม้า… แต่มันมีทริคนะ Sudoku ง่ายนิดเดียว🙂

    ความเห็น โดย jommoj — มกราคม 25, 2007 @ 11:30 am

  6. อืม เค้าว่ากันว่าแต่ละเกมส์มันมีทริคของมัน ถ้าหาเจอแล้วจะเล่นสนุก แต่เราไม่เคยเล่นจนเจอทริคซะที ว่าแต่ว่ามันยังไงเหรอ เห็นฮิตกันจัง

    ตอนนี้หนังสือพิมพ์ต่างประเทศทุกฉบับต้องมี sudoku ทุกวัน เคยอ่านข่าวเค้าว่าคนคิดเกมส์ต้นฉบับต้องคิดตารางส่งหนังสือพิมพ์รายวันหัวต่างๆ ทุกวัน

    ขอบคุณที่แวะมานะคะ

    ความเห็น โดย epsie — มกราคม 25, 2007 @ 6:42 pm

  7. สวัสดี!😀

    ผมมีเรื่องเล่ายาว ๆ นิดหน่อยมาเล่า🙂

    เจอบล็อกนี้ เพราะจะหา youtube เพลง d/m/y ของวรรธนา
    (ซึ่งเพิ่งจะเข้าใจผิดไปชั่วครู่ว่าเป็นของ ญารินดา)

    http://www.google.com/search?hl=en&q=%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%98%E0%B8%99%E0%B8%B2+youtube

    .. เพิ่งจะดู Final Score มาตะกี้นี้ ..

    ได้ลิงก์นี้มาเป็นลิงก์แรก
    http://wordpress.com/tag/third-party/feed/

    แต่หาอะไรไม่เจอ เพราะมันอัพเดทไล่ไปหมดแล้ว (และมันเป็นหน้า feed ด้วย)

    เลยกดเข้าไปดูใน google cache

    ได้เจอข้อความที่บอกถึงที่มาของการตัดต่อหนัง Final Score
    ใน cache นั้น – แต่ยังไม่แน่ใจว่าบล็อกจริง ๆ อยู่ที่ไหน

    เลยก๊อปวลี “ได้ดูหนังตัวอย่างก่อนดูหนังวันนี้” จากโพสต์นั้น ไปค้นต่อในกูเกิล

    เลยได้เจอบล็อกนี้

    ไล่อ่านลงมาเรื่อย ๆ จนถึงโพสต์อันนี้ (blog tag)
    ก็เจอชื่อตัวเอง

    – ยิ้ม 1

    และเมื่ออ่านจนจบ

    – ยิ้ม 2

    iconoclast คนสุดท้ายที่ถูก tag

    เป็นเพื่อนผมสมัยม.ปลาย😀

    … เข้าบรรยากาศ Final Score ดีจริง ๆ🙂

    ความเห็น โดย bact' — กุมภาพันธ์ 5, 2007 @ 3:11 am

  8. เอ ทำไมไม่ขึ้น ..

    ความเห็น โดย bact' — กุมภาพันธ์ 6, 2007 @ 12:03 am

  9. อ้าว แสดงว่าหายหมดเลยสิ😥

    แปะเป็นลิงก์ละกันนะ เขียนไม่ค่อยเหมือนเดิมเท่าไหร่ แต่คล้าย ๆ กัน

    http://bact.blogspot.com/2007/02/weaved.html

    ยินดีที่ได้โยงใย🙂

    ความเห็น โดย bact' — กุมภาพันธ์ 6, 2007 @ 12:04 am


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

%d bloggers like this: